$type=ticker$count=1000$cols=4$cate=0

मलेसियामा लुटिएको कुमारत्व

SHARE:

यतिबेला प्लेन मलेसियाको जमीनमा उभिएको छ, अर्थात केएलआइए एयरपोर्टमा छ अनि काठमाण्डौका लागि उडान भर्ने अन्तिम तयारी गर्दैछ । र, मचाहिँ बोडिङ्ग पासमा तोकिएको सिट च्यापेर ढुक्कले बसेको छु । प्लेनको नाम बताइदिउँ ? त्यो आफै थाहा पाउनुहुनेछ ।

‘सिटबेल्ट बाँध्नुस ।’ -को निर्देशनसँगै प्लेनले भुई छाड्दै आकाशिँदैछ भने भर्खरै छाडेको जमीन सानो, अलि सानो, अनि सानो हुदै दृश्य-ओझेल हुदैछ । प्लेनले भुई छाडेको केही बेरमै म देखिरहेको छु,- आफ्नै टाउको सीधा माथि पिलिक्क बलिरहेको (सिटबेल्ट बाँधीराख्नु नपर्ने) सांकेतिक बत्ति र त्यो संकेतसँगै चुरीफुरी गरिरहेका एयर होष्टेजहरु । मलाई बोध हुन्छ,- ‘अव भने प्लेनले लिनुपर्ने उचाई लिएर आकाशको गती पक्डियो ।’

खोल्दा हुने भएपछि कम्बरमा कसिएको सिटबेल्ट खोल्छु । ओठमा मुस्कुराहट पोतेर वाम टावल टक्राउन ट्रे तेस्र्याउदै हाजिर हुन्छे परिचारिका । ती परिचारिकाको मुस्कुराहटलाई म यहाँ उसको सार्वजानिक र औपचारीक सिष्टचार भन्न उपयुक्त ठान्दछु । आफ्नो अगिल्तिर तेर्साएको ट्रे बाट एक पिस वाम टावल लिन्छु र अनुहारमा रगेड्न थाल्छु । त्यो वाम टावलले अनुहार पुछेर फ्रेस हुन पाउँदा नपाउँदै सुन्छु,- ‘वियर पाउँदैन दिदी ?’

‘पाउँछ, पहिला फ्रेस त हुनुहोस्’ भनिराखेर परिचारिका वाम टावल सर्भ गर्न ब्यस्त देखिन्छे । लगत्तै वियर सोध्नेको अर्को उत्कण्ठ अभिलाषा चोटिलो गरी कानमा पर्छ- ‘आज झ्याप हुने गरी टन्न दिने हो ।’

‘हो त ! त्यतिको पैसा तिरेको छ ।’ प्लेनभित्र वियर पिउने अर्को उकण्ठ आवाज पनि सुनिन्छ । त्यो सही थप्ने पनि उसकै सिट पाट्नर हुन्छ ।

ती यात्रुहरुको संवादबाट प्रष्ट हुन्छ कि राष्ट्रभक्तिले ओतप्रोत भएर उनीहरु राष्ट्रिय ध्वजाबाहक जहाजमा यात्रा गरिरहेका छैनन् । छन् भने एउटै कारण छ, त्यो हो सुलभ फेयरमा पेय पदार्थको सुविधा । उसो त मार्केटिङ्ग एजेन्टहरु नै राष्ट्रिय कम्पनी र राष्ट्रको नागरिक विचमा हुनु पर्ने सम्बन्धको महत्वबोध गराउनु भन्दा बढी यस्तै बिलासिताका सुबिधालाई प्राथमिकतामा राखेर टिकट बिक्री गरिरहेका हुन्छन् ।

संवादहरुले तत्क्षणलाई मेरो ध्यान खिचे पनि अव म आफ्नै छेवको सिटमा धुम्म अनुहार लाएर गजधम्म बसेको अधवैसे तिर केन्द्रित भएको छु । ऊ झ्यालपट्टीको सिटमा छ र घरिघरि झ्याल बाहिरको दृश्य चिहाएजस्तो गर्छ ।

प्लेनले भुई छोड्नु केही समय अगाडिदेखि नै कुम जोडिएको हामी प्लेनले आकासको गति पक्डिसक्दा पनि कुम मात्रै जोडिएको अवस्थामा छौं । हामीवीच औपचारिक या अनौपचारिक त्यस्तो कुनै किसिमको बातचित भएको छैन । बस् ! हलचल हुँदा कुम ठोक्किन्छ र आँखा जुध्छ । अधअधबैंसेमसँग बोल्दैन/बोल्न चाहदैन । त्यसो त मैले पनि बोलाएको छैन/बोल्न चाहेको छैन ।

‘म नै अघि सरेर किन बोल्ने ? -आधाबैसेलाई लागेको हुनुपर्छ ।’ -भित्री मनले उसलाई घमण्डी बनाइदिन्छु ।

प्लेन बाहिरको वातावरणमा भुकभुके उज्यालो हुँदै गएको देखिँदो छ । अधबैंसेघरि झ्यालबाहिर दृष्टि लगाउँछ र एकोहोरिन्छ । घरि टाउभन्दा सीधा माथिको बत्ति हेर्छ र एकोहोरिन्छ । घरि सीधा अगाडि हेर्छ र एकोहोरिन्छ । झ्यालबाहिर दृष्टि लगाएर एकोहोरिएको बेला म पनि उसको कुमभन्दा माथिल्लो भागबाट बाहिर दृष्टि हुत्याउछु । देख्छु – समुन्द्रको लहरमा रगतपिच्छे कलिलो सूर्य कोक्रो हल्लाईमा सुतिरहेको । त्यो दृश्यले म रोमाञ्चित हुन्छु । कुत्कुतिन्छु । उताउलीन्छु । समुन्द्री सतहमा देखिएको उदाउदो सूर्यको छायाँ-दृश्यले म भित्र पारेको प्रभाव अधबैंसेले त्यतिबेला चाल पाउँछ जब दुबैहात कसेर जोर तिख्रामा चेप्दै आवाज निकाल्छु,- ‘आहा…!’

अधबैंसेकुनै तन्द्राबाट ध्यान भंग भए जस्तो गरी आँखा जुधाउछ । ‘ओभर एक्साईटेट भएछु !’ चिच्याइसकेपछि मलाई ख्याल हुन्छ र बोल्न बाध्य हुन्छ- ‘सरी ।’

‘ईच ओके’ अधबैंसे यसो भन्दैन । क्रोधित पनि हुदैन । बरु मुस्किलले एलाष्टिक मुस्कान दिन्छ र पुनः झ्याल बाहिर चिहाउन मुन्टो घुमाउछ ।

‘ड्रिङ्स के लिनु हुन्छ ?’ परिचारिका देखा पर्छे । तिनी पहिला वाम टावल सर्भ गर्ने हैन अर्कै हुन्छे । उ पहिलाकीले जसरी नै मुखभरीको जागीरे मुस्कान पोख्दै सोध्छे,- ‘चिया, कफि, जुस…?’

‘कफि ।’ म रोज्छु र अधबैंसेलाई कोट्याउँदै ड्रिङ्स सर्भ गर्न आएको संकेत दिन्छु । उ अर्डर गर्नै पर्ने जस्तो गरी बोल्छ,- ‘चिया ।’

हाम्रो अर्डर मुताबिक सर्भ गरेर परिचारिका ट्रली अघि बढाउँछे । म आफ्नो कफीको कप उठाउँदै ‘शुरु गरौ’-को संकेत दिन्छु । अधबैंसेमेरो आँखामा एकचोटी पुलुक्क हेर्छ र चियाको सुर्को लगाउन सुरु गर्छ । उसको एकोहोरिनेक्रम चिया पिउँदा पनि जारी रहन्छ । अर्थात, म जे जति ख्याल गर्छु, उसको सबै ब्यवहारमा एकोहोरोपन मात्रै भेट्छु ।

मान्छेहरु अनौठो हुन्छन् -स्वभावले । त्यस्तो स्वभावको मान्छेसँग अघि सरेर बोल्नु समस्या निम्त्याउनु जतिकै हो । तर अधबैंसे स्वभावले अनौठो लागिरहेको थिएन मलाई । अनौठो लागेको भनेको उसको ब्यावहार हो । मेरो अनुभवमा त्यस्तो ब्यवहार मान्छेले तव गर्छ जव उसलाई ठुलै संकट आईलाग्छ । हो ! यही विन्दुमा आईपुगेर अधबैंसेलाई बित्थामा घमण्डी बनाएँछु भनेर पछुतो मान्छु । ‘अव मैले उ सँग बोल्नु पर्छ । कुरा गर्नु पर्छ । र, यदी उसलाई संकट नै परेको भए पनि कारण जान्नु पर्छ ।’ -मनैबाट निर्णय लिन्छु ।

‘पिउन्जेल मात्तै त यो चियाको स्वाद पनि स्वादिलो हुदो रहेछ नि !’ -कुरो कहाबाट शुरु गरैां ? कसरी शुरु गरौ ? भनेर बहाना खोजिरहेकै बेला अधबैंसेको फतफत मेरो कानमा पर्छ, ।

अधबैंसेको आवाजसँगै म आफूलाई सतर्क बनाउछु । उसको बोलीसँगै आफ्नो ध्यान पनि उ पट्टी खिच्छु र उत्सुकताको कान थाप्छु । उ रित्तो कप हातमा खेलाउदै बोली रहेको हुन्छ,- ‘रितिए पछि त स्वाद कि मिठो कि तितो सम्झना बनेर रहने रहेछ, ठ्याक्कै जिन्दगीको एउटा पाटो जस्तो ।’

‘सही विश्लेषण ।’ निसास्सिएको बस्तुले निकास भेट्टाएजस्तो गरी मेरो कुराहरु आधाबैसेको सामुन्य फुत्तफुत्त निस्किन थाल्छ,- ‘साथी केही क्षण अघिसम्म हामी मलेसियामा थियैां । अव केही समयमै हामी नेपालमा हुनेछौ र मलेसियामा विताएका हरेक पलहरु एउटा सम्झना मात्र हुँदै जानेछ ।’

चिया, कफी सँगै हामी औपचारिक चिनपर्ची पनि सक्छौ ।

‘साथी ! के म पागल जस्तो देखिन्छु ?’ मैले साथी भन्देपछि उ पनि सोही सम्बोधन गर्दै सोच्दै नसोचेको सवाल गर्छ र मलाई नै संकटमा पार्छ । उसको ब्यवहार त मलाई अनौठो लागेकै हो । उसले गर्ने हरेक कृयाकलापमा पागलपनको लक्षण देखेको हुँ तर उ पागल नै हुनसक्छ भन्ने ठम्याई थिईन । म अक्क न बक्क हुन्छु ।

‘यसको खुस्कियो, बौलायो, -भन्नेहरुले ठिकै भनेका रहेछन् । प्लेन भित्र पसे देखि नै तिमीले पनि मलाई धेरै विचार गर्‍यौ । तिमीलाई पनि त्यस्तै नै लागेको रहेछ ।’ भनेर अधबैंसेआफ्नै अनुहारमा अलकत्र छेप्न खोज्छ । र, निधौरो स्वरमा बोल्छ,- ‘तर पागल हुईन भन्नेमा म दृढ छु ।’

‘म अधबैंसेप्रति केन्द्रित भएर उसको गतिविधी नियाली रहेछु, जसको आभाष उसलाई छैन ।’- मलाई लागेको थियो तर म भ्रममा रहेछु । आधाबैसे ममाथि आफूले गरेको निगरानी छताछुल्ल परिदिन्छ । ‘मैले अरु कसैमाथि नजर राख्दा, अरु कसैले म माथि पनि नजर राखी राखेको हुन्छ’ भन्ने शुद्धि नभएकोमा मलाई लज्जाबोध हुन्छ र लाजले मुख रातो पार्दै बोल्छु,- ‘साथी ! मैले त्यस्तो अशुभ सोचेको छुइँन, खाली तिम्रो ब्यवहार अनौठो लागेको मात्रै हो । सायद म गलत छुइँन भने तिमी कुनै संकटमा चाहिँ पक्कै छौ ।’

‘मटन, चिकेन के लिनु हुन्छ ?’ अधबैंसेको आवाजलाई पछार्ने गरी नारी स्वर फेरि कानमा पर्छ । उस्तै मुस्कानका साथ उसैगरी परिचारिका खाना सर्भ गर्न सामुन्यमा उभिएकी हुन्छे ।

‘मटन-राईस ।’ – अधाबैंसे र म एकै स्वर निकाल्छैां ।

हामीले खानाको डब्बा एकैसाथ खोल्छौं र सादा खाना, करीको लेदोमा डुबेको मटनको टुक्रा, सलाद, मेवाको सानो कुड्को माथि प्लाष्टिकको काँटा चम्चा कुदाउन थाल्छांै । आधाबैसेको भन्दा पनि मेरो हात छिटो छिटो चल्न थाल्छ ।

‘साथी ! मेरो विगतको कहानी पनि यही मेवाबाट शुरु हुन्छ ।’ -अधाबैसेको आवाजले चल्दाचल्दैको मेरो हात स्थिर हुन्छ । खाना चवाउँदै गरेको दाँत टक्क अडिन्छ । म उतिर फर्किन्छु । देख्छु – प्लाष्टिको काँटामा उनिएको मेवाको कुड्को उसको हातले उचालीरहेको । अधबैंसे बिस्तृतमा बग्न थाल्छ । म एक-श्रोता भएर सुन्दै जान्छु ।

‘म जुन अफिसमा काम गर्थे, त्यही अफिसको पछाडि सानो कोठामा बस्थे । भनैां न मेरो होष्टल भन्नु त्यही सानो कोठा थियो । अफिसको दाँयापट्टी अलिसान बंगला थियो । मैले काम गर्ने अफिस घर र त्यो बंगला अलग गराउनलाई एकफिट चौडा पर्खाल साँध बनेर डेढमान्छे उचाइमा उभिएको थियो । हो, त्यही अलिसान बंगलाको बगैंचामा उमि्रएर साँधको पर्खालमा ढेपिदै उभिएको मेवाको बोटले सधै मेरो मन खिच्थ्यो । म आँखा लाउथे । विहान काममा जाँदा पाक्न लागेको मेवा एकपटक गन्ती गर्थें र थुक निल्दै डिउटीमा जान्थें । पाकुँला-पाकुँला अवस्थामा विहान देखी छाडेको मेवा बाह्र घण्टे डिउटी सकेर फर्किँदा बोटबाटै हराइसकेको हुन्थ्यो र अमिलो मुख बनाउँदै कोठा पस्थेँ । यो क्रम करिव दुई बर्ष चलिसकेको थियो । ती दुई बर्षमा लोभी नजरले अनगिन्ती पटक मैले मेवाको बोटलाई हेरेको थिएँ । कहिले त लाग्थ्यो, हात लामो गरौं, दुईचारवटा टिपुँ र धितमरुन्जेल खाऊँ । तत्कालै ‘पाक्न लागेको मेवाको निगरानी ती बंगलाका मान्छेहरुले पनि त गरी राखेका होलान नि !’ ठान्थें र लम्किसकेको हात बाँधेर टोलाउथेँ । मेवा फुल्थ्यो, फल्थ्यो, पाक्थ्यो र हराउथ्यो ।’

‘एकदिन अचम्मै भयो । विहान डिउटी जाने क्रममा सोच्दै नसोचेको दृश्य देखा पर्‍यो । मेरो मनलाई लोभ्याउँदै पाक्ने मेवाको बोट भाँचिएर अफिसघरको छानोमा कुच्च्रुक्क परेको थियो भने एकफिटे चौडाइको पर्खालले चाँही दह्रो गरी उभिएर काँध दिइरहेको थियो । अफिस खुलेपछि रिपोर्ट गरें । अफिसले कम्ल्पेन गर्‍यो । केही समय पछि एकजना नाङ्गो खुकुरी टल्काउँदै आयो । उसको पछि पछि बाल्टी बोकेर मेवा बटुल्न अर्की केटी आई । केटी देखेपछि मेरो आँखा चम्चमाउन थाल्यो । केटीको रुप भन्दा बैंसको सुन्दरतामा लठ्ठीदै थिएँ म । मेरो मनोदशा बुझेकी केटी पनि घरिघरि आँखा सन्काउँदै मेवा बटुलबाटुल गर्न थाली । खुकुरी बोकेर आउने मान्छेले मेवाको बोट कुड्का कुड्का पार्दै फालीसकेपछि उनीहरु हाम्रो अफिसको कम्पाउन्डबाट बाहिरिए । बाहिरिने क्रममा मेवाले भरिएको बाल्टी सकी नसकी बोकेकी केटीको हातमा सबैको आँखा छलेर कागजको चिट्करा थमाइदिएँ र भने,- ‘कल मी, ओके !’

‘त्यसपछि के भयो ?’ -स्रोता म जिज्ञासु नजरले अधबैंसेलाई हेर्छु । अधबैसे पनि अतीतलाई वर्तमानमा उतारेर रोमान्चित हुदै गएको देख्छु । उत्तिकै उत्साहले उ प्रवाहित हुन्छ- ‘त्यसपछि ! केही मिनेटको अन्तरालपछि नै मेरो मोवाईल बज्यो । हेरें नयाँ नंम्बर डिस्प्ले भइरहेको थियो । रिसिभ वटम दबाउन नपाउँदै रिङ बन्द भयो । उसैले गरी भन्नेमा म विश्वास्त थिएँ र तुरुन्तै कल ब्याक गरें ।’

‘सरी ! नो क्रेडिट लाह् ।’ उताबाट मलायु टङमा लाडिएको स्वर आयो । मैले पनि भाषा मलायुमा नै जवाफ फर्काएँ । भने,- ‘केही छैन । बरु तिम्रो नाम भनन !’

‘नाडिया ।’ उसले यो पनि भनी,- ‘कल मी डीया ।’ र, अंग्रेजी भाषाको पनि दख्खल भएको संकेत गर्न खोजी,- ‘आई एम इन्डोन ।’

‘नाईस नेम ।’ मैले पनि अंग्रेजी जान्दछु को संज्ञा दिएँ । र, भने- ‘तर, म तिमीलाई दीया भनेर बोलाउछु, हुन्छ ?’

‘दीया…?’ मैले दिएको नामलाई ठ्याक्कै उच्चारण गर्न सकिन । उसले आनाकानीको अ.अ.अ.निकाली ।

‘डीया र दीया लगभग उच्चारणमा उस्ताउस्तै सुनिने शब्द(नाम) हो । तर, दीया उच्चारण गर्दा म खाट्टी नेपालीपन पाउँछु ।’ भनेर भन्दिए पछि उसले मुस्किलले बोली,- ‘बोलेह ।’

उसको सहमतिले आफूलाई चरम खुशी महसुस गराएको ढोँगी लवजमा मैले भने,- ‘दीया ! मलाई तिमी राम्री लाग्यौ ।’

‘तीपु ।’ मेरो बोली भुईमा खस्न नपाउदै जवाफ फर्काई ।’

‘मेरो आँखाले जस्तो देख्यो, त्यस्तै भनेको ।’ मैले ठुङ्न छाडिँन,- ‘कति बर्ष कि भयौ ?’

‘नाङ्गो आँखाले देखेर के गर्नु ? मनको आँखाले देखे पो पत्याउनु पनि !’ -फुसफुसाए पनि सुनोस् भनेर चाही कटाक्ष कसी,- ‘छोरी मान्छेको उमेर र लोग्ने मान्छेको जागिर नसोध्नु भन्ने उक्ति तिम्रो देशमा छैन कि क्या हो ?’

हामीले जस्तो उक्तिको प्रयोग ईन्डोनहरु पनि गर्दा रहेछन् -चाल पाएर म खित्का छाड्न के लागेको थिएँ, चोटिलो आवाजमा दियाले सोधी,- ‘यु फष्ट ?’

‘रबी । नेपाली हुँ ।’ पनि भन्दिएँ ।

‘भाषा(मलायु) राम्रो बोल्दा रहेछौ ।’ ऊ पनि उकास्न माहिर रहिछे । सोधी,- ‘मलायु गर्लफ्रेण्ड छ हो ?’

‘भए तिमीलाई किन लाईन मार्थे ?’ मैले आफूलाई सफेद देखाई दिएँ ।

‘पान्डाई यु ।’- उसले फोन काटी । एकछिन पछि म्यासेज पठाई, -‘सरी अहिले म धेरै बिजी छु । पछि मिस कल गर्छु अनि कल गर्नु ।’

‘ओके, म तिम्रो मिस कलको प्रतिक्षामा हुन्छु ।’- मैले रिप्लाई गरे ।

मैले खानाको डब्बा रित्याइसकेको थिएँ । अधबैंसेको चाही जुँठो लाको अवस्था मै थियो । खाना खाँदै कुरो गर्न आग्रह गरे,- ‘साथी ! पहिलो फोन वार्तालाप निकै रोमान्टिक भएछ नि ! उसो त विदेशी केटीहरु खुलेर कुरा गर्न सक्ने हुन्छन है ?’

‘हो, दीया त झन फर्साईली पनि थिई ।’ अधबैंसेले आफ्नो कथा जोड्न थाल्यो,- ‘पहिलो पटक फोन कुरा भए पछि उसको आवाजको झन्कार कानैभरि गुन्जायमान भै रह्यो र मन ! सिमल-भुवा बनेर पुग्थ्यो अनि उसैको शरीरको खास अंगमा अल्झिएर पिङ खेल्थ्यो ।’

उसको मिसकलको प्रतिक्षाले राति दश बजेसम्म ब्यग्र बनायो । त्यसविचमा मैले केही म्यासेज पठाईसकेको थिएँ । बल्लबल्ल उसको मिसकल आयो । मैले हतपत कल गर्दै चिप्लो घसे,- ‘दीया ! आज मलाई बल्ल थाहा भयो म पोखरीको माछा थिएछु जुन माछालाई तिमीले पोखरीबाट निकाल्यौ र बालुवामा मिल्काएर गयौ । तिमीलाई मेरो छटपटिको के वास्ता र ?’

‘मेवासँग माछा पनि अल्झिएर आउछ भन्ने मलाई के थाहा त ? तिमी जस्तो चिप्लो माछा पनि छ भन्ने जानकारी भएको भए म बाल्टीको सट्टा ढडिया लिएर आउथे, मेवाको सट्टा माछा कोच्थे र यो घरभित्र हुल्थे अनि प्यारभरी पानीको पोखरीमा छाडिदिन्थेँ । अव यसमा मेरो के कसुर ?’ मैले घसेको चिल्लोमा दीयाले मलाई नै चिप्ल्याई दिई । म पनि के कम ! भन्दिएँ,- ‘दीया ! खुशीको कुरा मैले थुक निल्दै हेर्ने गरेको मेवाको बोट धन्न ढल्यो र एउटा रहस्य पर्दाफास भयो । यदि मेवाको बोट नढलेको भए एउटी परी मेरै आसपासमा भएको रहस्य थाहै हुने थिएन ।’

‘त्यही भएर फेरी र्‍याल चुहाउदै छौ ।’ दीयाले गील्ला गरी,- ‘मेवा हेरेको जस्तै हेरेको हेरेकै हुनुपर्ला ।’

‘तिमी कुरो गर्न खप्पिस रहेछौ ।’ मैले सक्दो भावुकताको राग अलाप्ने प्रयास गरे,- ‘दीया ! सिरीयस्ली म तिमीलाई मन पराउछु ।’

‘तिमीले मनपराउनुको कारण बुझे । मेरो छुट्टी छैन । गुड नाईट ।’ भनी राखेर दीयाले फोन काटी ।

मैले बुझे, मन पराउनुलाई दीयाले शारिरिक भोग भन्ने अथ्र्याई । त्यसपछि मैले तीनचार पटक लगतार कल गरे तर उसले रिसिभ गरीन । मैले मनपराउनुको कारणहरु प्रष्ट्याउदै म्यासेज लेखे र लेखे ‘गुड नाईट’ अनि सेन्ड गरे । विहान ब्युझदा मोवाईलको म्यासेजबक्समा एउटा म्यासेज देखा पर्‍यो । म्यासेज सेन्डर दीया थिई । उकुस मुकुस उत्साह बोकेर ओपन गरे र पढे,- ‘रबी ! सरी म भुसुक्कै निदाएछु । तिमी मलाई साच्चि नै मन पराउछौ भने मैले भन्नै पर्छ म मुस्लीम हुँ । हाम्रो धर्म नै मिल्दैन त्यसमाथि तिमी कुन देशको म कुन देशको ।’

‘म जान्दछु, तिमी मुस्लिम मात्रै हैन मानव पनि हौ । म बुझ्छु, हाम्रो धर्म मिल्दैन तर मन मिल्छ । साँचो त के हो भने धर्म, भुगोल जस्ता कुराहरु हेरेर प्रेम गरिदैन । प्रेमलाई यो र त्यो भनेर सीमान्तकृत पनि गरिँदैन । प्रेमको धर्म भन्नु विश्वास र भरोसा हो । प्रेमको भूगोल भन्नु हृदयको क्षेत्रफल हो ।’ -जस्ता शब्दहरुको चारो खिलेर बल्सी फाँले मैले पनि । मैले फालेको बल्सीमा दीया उनिई । मैले बल्छी बिस्तारै आफुतिर खिच्दै लगे । मोवाईलमा म्यासेजको थाक लाग्दै गयो । फोन कुराकानी बढ्दै गयो । हामी दिन दोगुना रात चौगुणा प्रेमको सागरमा डुब्दै तैरदै गयौ । छुट्टी छैन भन्ने दीया कुनै न कुनै बहाना बनाएर महिनाको एकदिन बाहिर निस्केर मसँग डेटिङ्ग गर्न थाली । दीया डेटिङ्गमा निस्कन थाले पछि हामी शरीरभोगी बेसी भयौं । मेरो स्वार्थले सार्थकता पाउन थाल्यो र त्यही प्रेमलाई धितो राखेर मैले उसको शरिरसँग खेली छाडेँ ।’

‘ईन्डोन केटीहरु सेक्सका हिलो हुन् र त्यो हिलोमा धेरै नेपालीहरु डुबेका छन् ।’ -भन्ने हल्ला त्यतिकै नेपालसम्म पुगेको हैन रै’छ । रवीले आफ्नो भोगाई सुनाई रहदा त्यस कुराको थप पुष्टि हुदै थियो ।

‘धेरै नेपाली डुबेको हिलोमा म मात्र एक्लो कमल भएर फुल्न सकिँन । हो, म त्यो हिलोमा भासिदै गएँ । जुन स्वार्थले मैले दीया सँग सम्बन्ध स्थापित गरेको थिएँ, त्यो स्वार्थ प्राप्त गर्न म सफल भएँ । तर मेरो स्वार्थले मलाई त्यो गहिराइमा पुर्‍याइसकेको थियो, जहाबाट फर्किनु लगभग असम्भव थियो । तब पो मलाई महसुस भयो कि स्त्री भावनासँग खेल्नु बराबर समुन्द्रमा डुबुल्की हाल्नु हो । जसरी किनारमा खेल्ने अज्ञानीहरुलाई समुन्द्रले गहिराइतिर खिच्दै लान्छ ।’ बोल्लाबोल्दै अधबैंसेको बोली पानीबिनाको गहिरो ईनारको पीँधबाट आएको आवाज जस्तो सुनियो,- ‘साथी ! पहिलोपल्ट गरिएको शारीरिक सहवासले जीवनमा अकल्पनीय प्रभाव पार्दोरहेछ रहेछ । मैले कुमारत्व सँगसँगै आफ्नो प्रेम पनि लुटाएँछु ।’

सुदुर भविश्यको खोजीमा लाखैा नेपालीहरु मलेसियाको माटोमा भाग्य अर्जापी रहेका छन् । यस क्रममा जीवन गुमाउनेहरुको दर्दनाक कहानीदेखि दुःख पाउनेको पीडासम्मका कथाहरु सुनेको हुँ । क्षणिक यौनको मस्तीमा डुबेर खाली हात नेपाल फर्किनेको कहानीदेखि घरजम गर्ने नाममा जीवन लुटाउनेहरुको कथा सुनेको हुँ । तर, कुमारत्व गुमाउनेको कथा म पहिलोपल्ट सुनिरहेको छु । म सोच्न बाध्य हुन्छु,- यसरी कुमारत्व लुटाउँदै कति नेपाली कुमारहरु घरवार बिर्षेर मलेसियामा अल्मलिदै होलान् ?

‘बहलाउने बस्तु भेटेपछि मन बहकिँदो रहेछ । दीयासँगको प्रेम र सम्पर्कले म यति बहकिँए कि हम्मेसी मन फर्किएर घर-परिवारसम्म पुग्दैनथ्यो । त्यतिबेलै थाहा भो मायाजालले मान्छेलाई यथार्थ धरातलबाट बहकाएर भावनात्मक उडान गराउँदो रहेछ । मलेसिया हाम्रा लागि निश्चित अवधिको हो, समय पुगेपछि दीयाले उसको देश जानुपर्छ र मैले मेरो देश फिर्नु पर्छ भन्ने यथार्थ भुलेर म उड्दै गएँ । लाग्थ्यो,- यसै गरि उड्दै जानुमा त छ जिन्दगी । तर…!’ बोल्दाबोल्दै अधबैंसेको बोली अड्कियो ।

‘एक रात म निदाउनै लागेको थिएँ । दीयाले कल गरी ।’ केही समयपछि ढल्पलाउँदै गरेको आँशुलाई आँखाको डिलमै किचिमिची पारेर अधवैसेले रहस्योद्घाटन गर्न खोज्यो,- ‘भनी, अहिले नै तिमीलाई भेट्नुछ । जसरी हुन्छ, कम्पाउण्डको पछिल्लो भागतिरको पर्खालमा त्यतापटिबाट भर्‍याङ लगाऊ । म तिमीलाई भेट्न आउँछु ।’

‘रात-बिरात, अझ भनैा ज्यानकै जोखिम मोलेर त्यसरी अपहत्ये गरी भेट्नुपर्ने जरुरी के पर्‍यो ?’ मैले सोध्नै पाइँन । दीयाले नै भनी,- ‘रबी ! तिम्रो जागिर दाउमा राखी रा’छु, भन्ने थाहा छ । तर, मसँग अर्को विकल्प छैन । यदि तिमीले त्यो हिम्मत गर्न सकेनौ भने सम्भवत हाम्रो भेट हुने छैन ।’

‘कस्तो अपहत्ये !-लाग्दालाग्दै पनि दीयाप्रतिको माया उर्लिएर आपतका डरहरु हुत्याई लग्यो । उसले भनेको ठाउँमा भर्‍याङ लगाइदिएर मैले सहासी प्रेमीको प्रमाण पेश गरेँ । दीया मेरो कोठामा आई र मेरो काखमा घोप्टिएर घुक्घुकाउन थाली ।

‘किन त्यसरी आतिएकी ? त्यस्तो के अनिष्ट आइलाग्यो हाम्रो प्रेममा ?’ जलमग्न आँखामा आँखा जुधाएर मैले सोधें ।

दीयाले मेरो जिज्ञासु आँखामा आँखा जुधाइराख्न सकिन । र, च्याप्पा अंगालो हाली । आँखामा चुम्बन गरी । गालामा चुम्बन गरी । ओठमा चुम्बन गरी । अनि ओठ कपाउँदै थरथराउँदो आवाज निकाली,- ‘रवी ! तिम्रो हरेक अंगअंगमा म समाविष्ट हुन चाहन्छु ।’

मैले मौन स्वीकृति स्वरुप आँखा चिम्लिएँ । दीयाले फेरि उही उपक्रम दोहोर्‍याई । मैले साथ दिदै गएँ । अर्थात, दीयाको जलमग्न नयनलाई चुम्दै चुम्बनको बर्षा बर्षाउन थालेँ । जव मेरो ओठले दीयाको ओठलाई चुम्यो, त्यही मौकामा उसले मादकता पिलाई दिई र जोड-जोडले अंगालोमा कस्दै मलाई मदहोस बनाई ।

मुटु बेतोडले उफ्रिरहेको थियो । जनेन्द्रीयहरु जर्‍याक जुरुक जुर्मुराउन थालिसकेका थिए । इन्द्रीय नियन्त्रण बाहिर जाँदै थिए । सायद ! मलाई मभित्रको भालेपनले गाँज्न थालिसकेको थियो । म भाले सवार हुँदै गएँ । हुन सक्छ दीयामा पनि पोथीपनले गाँज्यो र त कुनै नाईनास्ती गरिन । केही क्षणका लागि हाम्रा शरीरका यन्त्रहरु मस्तिष्कको काबु बाहिर पुगे ।

यसरी हुने बेहोसीपनले कतिन्जेल पो गाँजिराख्न सक्छ र ? होसमा आइयो, ग्लानी अनुभुत भो । मज्जा लुटेपछि नमज्जा मान्नुले कुनै अर्थ राख्दैनथ्यो । तर, मैले नमज्जा व्यक्त गरे । त्यसरी फाइदा उठाएकोमा पछुतो पनि माने । धन्न दीयाले सहज रुपमा लिई र सम्हालिँदै भनी,- ‘रवी ! साया बालेक काम्पुङ, एसोक ।’

‘आपा !’ विद्युत प्रवाह भैरहेको बिजुलीको नाङ्गो तार समाते जस्तो झंन्कार शरिरभरि फैलियो । शिथिल शरीर झन शिथिल भयो ।

‘हो, बोसले अहिले भर्खर टिकट देखाउँदै भोलिको फ्लाईट भनेको छ ।’ दीया कुन हिम्मतले बोल्न सकी कुन्नी ! बोल्दै थिई,- ‘रवी ! वास्तवमा हाम्रो प्रेमको अन्त्य यसरी नै हुनुथियो । हाम्रो सम्बन्धलाई यहाँ भन्दा अगाडि बढाउन सक्दैन थियैा । एक छिनको सहयात्रालाई हामीले जीवनभरको ठान्नु नै भ्रम थियो ।’

‘के कारण पर्‍यो त्यसरी अपर्झट फर्किनु पर्ने ? भ्रम मात्रै थियो भने त्यस्तो भ्रममा तिमी आफै किन पर्‍यौ ? के मलेसिया बसुन्जेलको समयका लागि तिम्रो देह भोगचलन गर्ने खेताला मात्र थिएँ म ?’ -मनमा लागेर पनि सोधिँन । बोली निस्के पो सोध्नु !

चुपचाप नबोलेरै दीयालाई भर्‍याङ लगाएको पर्खालसम्म छाड्न गएँ । दीयाले चाल मारेर पर्खाल नाघी र ओझेल भई । भोलिपल्ट बिहान डिउटीमा बसिरहेको समयमा दीयाले कल गरी र भनी,- ‘रवी ! म हिँड्न लागेको । विदा गर्दैनौ ?’

‘ओके ।’ भनेर म रोडमा निस्किएँ । एकछिन पछि दीयाले काम गर्ने बंगलोको गेटबाट टोयोटा गाडी फुत्त निस्कियो र मलाई क्रस गरेर गयो । दीयाको अनुहार मैले झुलुक्क देखेँ।

त्यहीबेला,

‘उ हिमाल !’ चोर औंला ताकेर कोही नेपालको आकासमाथि प्लेन प्रवेश गरेको संकेत गर्छ । र, त्यो आवाजमा मिसिएर अन्य खल्याङ-बल्याङ सुरु हुन्छ । एकप्रकारले प्लेनभित्रको वातावरण उल्लासमय नै हुन्छ ।

म झ्यालबाट बाहिर आँखा लाउँछु । देख्छु – परपर सेता-सेता बादलका पेटीकोट बेरेका हिमाल । लाग्छ, हाम्रा स्वागतका लागि हिमाल मुस्कुराउदैछ । अनि, लाग्छ सकुशल देश फर्किएर आउनेहरुलाई देख्दा हिमाल खुशी छ ।

‘साथी हाम्रो हिमालले हामीलाई स्वागत गरिरहेको छ, उ हेर त !’ म हिमाल देखाएर अधबैंसेलाई नेपाल प्रवेश गराउन खोज्छु । तर, उसमा त्यस्तो कुनै उत्साहित कौतुहलता प्रकट हुँदैन । मलाई विश्वास भयो – ‘तनमात्रै लिएर आउनेलाई आफ्नो माटोको सौन्दर्यले नखिच्दो रहेछ ।’

साच्ची नै रवीको अनुहारमा खुशीका धर्साहरु देखिएनन् । बरु मलेसिया छाड्नुपर्ने बाध्यता बारे मलाई प्रष्ट पार्न भन्दै गयो,- ‘मलाई मलेसियामा छाडीराखेर उ त गई, तर मेरो सिंगै मन आफूसितै लगी । मणी हराएको सर्प कस्तो हुन्छ ? हो, हृदय हरण भएपछि म त्यस्तै भएँ । दीयासँग बिताएका समय-भूतले मलाई रातोदिन लखेटिरहन्थ्यो । र मैले मलेसिया छाड्ने निर्णय गरेँ ।’

मलाई भने अधवैसेको कुराले भन्दा आफ्नै माटोको सुगन्धले खिच्दै थियो । मनले त त्रिभुवन अन्तराष्ट्रिय विमानस्थलमा मेरो आगमन कुरिरहेका आफन्तलाई भेटिसकेको थियो । हवाई जहाज भन्दा पनि द्रुत गतिमा उड्दो रहेछ मन,पत्याउदै थिएँ । यति हुँदाहुँदै पनि अधवैसेको कुरा सुन्न कानलाई चाही फुर्सद थियो ।

म सुनिरहेको थिएँ,-

‘आफ्नो देश फर्किएको एक महिनापछि दीयाले कल गरी । सन्चो बिसन्चो सोधी । अन्तमा भनी, मेरो महिनावारी रोकियो । भर्खर चेकअप गराएर घर फर्केको । गर्भ बसेको पक्का भयो । म तिम्रो बच्चाको आमा बन्ने भएँ ।’

‘मेरो बच्चा !’ खुशी र विष्मत मिसिएको सुस्केरा मबाट फुस्कियो । चट्याङले श्रवणशक्ति क्षीण बनाएजस्तो कानभित्र टि…को आवाजमा मधुरो गरी दीयालाई सुने -धत् तेरिका !

मलेसियामा लुटिएको कुमारत्व Rating: 4.5 Diposkan Oleh: Miracle Teen Team

COMMENTS

Click here for watching video

Name

18+ story,108,Adult Fiction,46,Adult Joke,1,Adult Literature,105,Adult Live Video,4,Adult Pornography,1,Adult Video,6,adult xxx story,102,Arabic Sex Story,16,bengali sex story,10,Chinese Sex Video,1,deshi sex story,1,English Adult Joke,1,English Adult Video,3,English Sex Health,1,English Sex Story,31,English Sexual Curiosity,2,English Sexual Health,2,English Sexual Question,1,English Sexual Tips,3,erotic story,104,family sex,2,Family Sex Story,2,fucking guideline,1,fucking story,104,fucking tips,1,fucking with aunt,1,fucking with friend's sister,1,fucking with neighbor,1,fucking with sister,1,gangbang sex,1,gujarati sex noval,2,Gujarati Sex Story,11,Happy Sexual Life,1,Hindi Sex Story,36,Hindi Sexual Curiosity,1,Hot Photo,2,how to sex,2,indian big boobs,1,indian hot photo,1,indian necked photo,1,Indian Pornography,1,indian sexy photo,1,Japanese Sex Video,2,kannada sex story,2,kill curiosity,1,korean sex story,1,Live Sex Video,1,marathi sex story,3,Nepali Adult Fiction,1,Nepali Adult Poem,1,Nepali Adult Video,1,Nepali Family Sex,8,Nepali Sex Health,3,Nepali Sex Novel,3,Nepali Sex Story,51,Nepali Sex Video,4,Nepali Sex Worker,2,Nepali Sexual Curiosity,1,Nepali Sexual Health,2,nepali sexual tips,1,panjabi sex story,1,Photo Gallery,2,Porn Star,1,Porn Video,6,sex formula,1,sex guide,1,Sex Health,3,sex narration,1,Sex Story,159,sex tips,1,sex with wife,2,Sex Worker Number,2,Sexual Curiosity,7,sexual guide,3,Sexual Health,4,sexual healths,2,sexual question,2,Sexual Tips,5,sexy life,1,Sexy Poem,1,talegu sex story,1,tamil family sex,1,tamil sex story,2,telegu sex story,2,telugu sex story,1,urdu sex story,1,xxx guide,1,أرابيك أدولت أدب، أرابيك أدولت سيكس، أرابيك إروتيك,8,اردو جنس کہانی,1,جنسی کی کہانی,1,अर्काको बुढी चिकेको कथा,1,काण्ड संसार,2,खुुलदुली र जिज्ञासा,2,खुुुलदुली र जिज्ञासा,1,चिकेको कथा,25,नेपाली छाडा कविता,1,नेपाली युवा साहित्य,26,नेपाली यौन स्वास्थ,1,नेपाली सेक्स ब्लग,24,भाउजु चिकेको कथा,1,भालु चिकेको कथा,2,मराठी सेक्स,3,मराठी सेक्स कथा,3,यौन कथा,25,यौन जिज्ञासा,2,यौन स्वास्थ्य,1,लाहुरेको बुढी चिकेको कथा,1,सुखी यौन जीवन,1,सुड्डी चिकेको कथा,1,हिंदी कामुक,25,हिंदी वयस्क साहित्य,25,हिंदी सेक्स,25,हिंदी सेक्स ब्लॉग,25,বাঙালি প্রাপ্তবয়স্ক সাহিত্য,10,বাঙালি প্রেমমূলক,10,বাঙালি সেক্স,10,বাঙালি সেক্স ব্লগ,10,ਸੈਕਸ ਦੀ ਕਹਾਣੀ,1,ਪੰਜਾਬੀ ਲਿੰਗ ਕਹਾਣੀ,1,ગુજરાતી એડલ્ટ લિટરેચર,5,ગુજરાતી શૃંગારિક,5,ગુજરાતી સેક્સ,5,ગુજરાતી સેક્સ બ્લોગ,5,தமிழ் செக்ஸ் கதை,2,தமிழ் வயதுவந்த இலக்கியம்,2,కుటుంబం సెక్స్,1,తెలుగు వయోజన సాహిత్యం,1,తెలుగు సెక్స్ స్టొరీ,4,మామతో ఫకింగ్,1,సెక్స్ కథ,2,సెక్స్ స్టోరీ,2,ಕನ್ನಡ ಸೆಕ್ಸ್ ಸ್ಟೋರಿ,2,ಕುಟುಂಬದ ಲೈಂಗಿಕತೆ,3,ತಾಯಿ ಜೊತೆ ಫಕಿಂಗ್,1,ಲೈಂಗಿಕ ಕಥೆ,2,ಸೋದರಿಯೊಂದಿಗೆ ಫಕಿಂಗ್,1,섹스 문학,1,한국어 섹스 블로그 한국 청소년 문학,1,한국어 섹스 이야기,1,
ltr
item
Miracle Nepal - Multilingual Sex Story Website: मलेसियामा लुटिएको कुमारत्व
मलेसियामा लुटिएको कुमारत्व
https://lh3.googleusercontent.com/-owDNDwc5Jwc/WZyE24YmjhI/AAAAAAAAAjk/jdmzBsp-gxoYWSc9hSX0epK2SoaYhwK_QCHMYCw/s640/Nepali%2BLady%2BGot%2BFucked%2Bat%2BMalishiya.png
https://lh3.googleusercontent.com/-owDNDwc5Jwc/WZyE24YmjhI/AAAAAAAAAjk/jdmzBsp-gxoYWSc9hSX0epK2SoaYhwK_QCHMYCw/s72-c/Nepali%2BLady%2BGot%2BFucked%2Bat%2BMalishiya.png
Miracle Nepal - Multilingual Sex Story Website
https://www.miracle.com.np/2017/08/blog-post_23.html
https://www.miracle.com.np/
https://www.miracle.com.np/
https://www.miracle.com.np/2017/08/blog-post_23.html
true
5339696387244333462
UTF-8
Loaded All Posts Not found any posts VIEW ALL Readmore Reply Cancel reply Delete By Home PAGES POSTS View All RECOMMENDED FOR YOU LABEL ARCHIVE SEARCH ALL POSTS Not found any post match with your request Back Home Sunday Monday Tuesday Wednesday Thursday Friday Saturday Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat January February March April May June July August September October November December Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec just now 1 minute ago $$1$$ minutes ago 1 hour ago $$1$$ hours ago Yesterday $$1$$ days ago $$1$$ weeks ago more than 5 weeks ago Followers Follow THIS CONTENT IS PREMIUM Please share to unlock Copy All Code Select All Code All codes were copied to your clipboard Can not copy the codes / texts, please press [CTRL]+[C] (or CMD+C with Mac) to copy